Porselein en aardewerk

Etageres, bonbonschaaltjes, serveerschalen en taartschalen

Porselein van  Meissen/Dresden.
Ik ben zelf erg gecharmeerd van romantische 'Courting couples', dit zijn beeldjes van het Dresden of Meissen porselein. Het liefst met de echte kleine bloemetjes op het kant (van porselein), waarbij het kant nog heel is. Ze zijn erg kitsch, onder een glazen stolp of op een taartschaal staan ze nog wel decoratief. Om het onderscheid te kunnen maken tussen deze twee typen:
http://www.ehow.com/way_5161491_identification-dresden-porcelain.html

Delfts wit
Verder vind ik het leuk om etageres, bonbonnieres of taartschalen te zoeken van porselein. Ik heb een mooie Delfts witte bonbonniere van Royal Goedewaagen (zie foto) en een leuke brocante drielaags etagere met roosjes.




Hutschenreuter/Winterling/Bareuther (uit Bavaria)
Vroeger dacht ik altijd dat Bavaria een merk was, nu weet ik dat het een streek is waarin zich een flink aantal porseleinfabrieken bevinden. In een winkeltje in De Punt: Entree heb ik een mooie taartschaal gevonden, van het merk P. Muller, gemaakt in Selb, Bavaria L.H.S. De schaal heeft een decorrand van klimopbladeren in het groen met roze 'Maple leaf'. De Hutschenreuter fabriek is in 1814 opgericht. Het merkje met de kroon erin is pas in 1917 door Hutschenreuter geregistreerd. In 1917 begonnen zij onder artistieke leiding van Paul Muller figurines te maken. De fabriek bestaat nog steeds en heet nu Hutschenreuter AG. Ook heb ik een taartschaal met kleine pastelkleurige bloemetjes en een rand alsof het geweven is met witte reliefbloemen. Achterop staat een groen merkje Jubilaum Bavaria met een W erboven en een kroontje erop, dit is het merk dat Winterling gebruikte tussen 1903 en 1945.


Mijn twee dekschalen zijn van Bareuther Waldsassen/Bavaria Porselein, decor Irene, passen qua model goed bij mijn servies, maar hebben een klein versierd grijs randje op zowel de kom als het deksel en een zilverkleurig randje.



Walbrzych en Tielsch Altwasser
Van mijn schoonouders kreeg ik een koffer met daarin wat 'oude rommel en prullaria'. Wat ik niet leuk vond mocht ik gaan verkopen. Er zat o.a. een prachtige gebloemde porseleinen kom in, een paar kopjes met schotels, een paar gebloemde ajour schoteltjes en een paar Limoges kommetjes. Inmiddels heb ik achterhaald dat het allemaal rond 1921 is gemaakt. Het grappige van de theekopjes en schotels is dat het gemaakt is in een fabriek die ooit is opgericht door Carl Tielsch (Altwasser) maar meerdere malen van naam is veranderd (WO I en WO II). Sinds 1993 is de fabriek geprivatiseerd en nu Walbrzych heet (Polen) en waar mijn huidige servies vandaan komt.
       

Sphinx v/h Petrus Regout en Co, NV, De

Onze sinaasappels liggen altijd in twee cremekleurige aardewerken kommen van Petrus Regout. Toen ik deze kommen voor het eerst zag heb ik op internet gezocht naar deze naam en vond toen onderstaande informatie op een website. Momenteel heb ik in mijn webwinkel twee prachtige serveerschalen en drie dekschalen van Regout te koop (zie foto's hieronder).
 

Bron: http://www.plateel.nl/  :

Begin 1834 ontstond de aardewerkfabriek Petrus Regout, deze werd later omgezet in CV Petrus Regout en Co in 1879, welke vanaf 1899 De Sphinx voorheen Petrus Regout en Co ging heten. Ze hadden een massaproductie van Maastrichts huishoudelijk aardewerk, bijv. handgeschilderd Boerenbont (later verkocht aan Boch België, zij maken het nog steeds) en sieraardewerk, sanitair, tegels, hotelporselein en kinderserviesjes. Hele scheepsladingen met dikwandige (zou sterker zijn) serviezen en tegels gingen de wereld over, beeldmerk/logo vertaald in de taal én lettertekens van het afzetgebied.

 Eerst maakten ze alles met handbeschilderingen, later ook transferdruk. In het begin van gravures en etsen, doorstond alleen de kleur blauw, later ook bruin en zwart de hoge temperaturen van de ovens, omstreeks half 19e eeuw ook groen en rood. Vanaf 1891 werden ze verplicht 'Made in Holland' te vermelden wegens imitatie van Wedwood-aardewerk, bijv. Recamier decoren Teadrinker en Willow (de bekende 3 figuren over een bruggetje, een wilgenboom en dartelende duiven), waren een eeuw lang in productie. In de jaren 20 had De Stijl een duidelijke invloed met haar primaire kleuren en rechte vlakken op gedecoreerd aardewerk van Bellefroid. In 1958 gefuseerd met Société Céramique tot NV Sphinx-Céramique. Regout was (mede door overname De Toekomst) de grootste aardewerkfabrikant van Nederland. Ik heb een snavelkan gedecoreerd (zie de pagina over decoreren), van Société Céramique Maastricht. Zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Soci%C3%A9t%C3%A9_C%C3%A9ramique . Op deze website kun je meer lezen over het decoreren op aardewerk: http://www.geheugenvannederland.nl/?/nl/collecties/decoraties_maastrichts_aardewerk,_1836-1969/decoreren

Mosa/Regout Maastricht porselein

De merknaam Mosa is in 2004 gewijzigd in Maastricht Porselein om de binding met Maastricht aan te geven. Maar het bedrijf is ontstaan in 1883 toen Louis Regout in het Limburgse Meerssen begon met de fabricage van serviezen en muurtegels. Na enige tijd werd de bedrijfsnaam Mosa Porselein aangenomen waaronder de fabriek de bekendheid kreeg. Maastricht porselein is het enige overgebleven bedrijf in Nederland en België dat op industriële schaal serviesgoed en porselein vervaardigd. De ouderdom van de voorwerpen kun je aflezen aan het aantal bogen van de brug, bijv. 3 (ong. 1950-1966), 5 (ong. 1940-1950) of 7 (ong. 1918-1940) in het merkje. (De data heb ik gevonden op het internet, maar kan er nog niet garant voor staan.). Het is in elk geval wel zo dat hoe meer bogen hoe ouder het is. Zie ook: http://www.plateel.nl/

Links

Een link naar mijn album met een aantal merkjes: Link naar fotoalbum merkjes Brocantaria
Meer informatie over het ontstaan van porselein en over Mosa, Regout, Hutschenreuter of andere merken met daarin de naam Bavaria kun je vinden op:






 

3 opmerkingen:

  1. Bedankt voor dit fijne artikel, ik heb weer veel geleerd! Zelf ben ik ook echt van klassiek porselein en servies, het is zo prachtig.. Alles smaakt een stuk beter uit een mooi kopje of van een mooi bordje. Voor de bistro is er echter wat moderner servies en presentatiemateriaal nodig, maar daar is gelukkig ook heel veel moois in te kiezen. In elk geval bedankt voor de fijne inspiratie, ga snel eens de zolder opruimen om te kijken of er nog mooi keramiek ligt, je weet maar nooit!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En ik ook maar denken dat Bavaria een fabriek was. na dit te hebben gelezen valt het kwartje

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat is een winterling servies met zilveren randje waard? Zelfde als jou twee dekschalen hierboven

    BeantwoordenVerwijderen

Dank voor je berichtje! Ik zal, indien gewenst, op korte termijn reageren.

Groetjes Brocantaria